<< terugJe bent nu hier : Jongin Gelderland * Jongerenpersbureau GLD * Nieuwste artikelen * Volwassen worden - Deel 2

zoeken in de site
Deze toepassing kan cookies gebruiken. Klik hier om alle cookies te accepteren.
Deze toepassing kan cookies gebruiken. Klik hier om alle cookies te accepteren.
Volwassen worden - Deel 2

Uit huis gaan als je dat wilt, niet meer naar je ouders hoeven te luisteren, auto mogen rijden, sterke drank mogen kopen en stemmen – dat waren allemaal voordelen die ik zag als ik achttien zou worden. Toch blijkt dat tegen te vallen nu ik over twee weken achttien wordt.
In mijn eerste stukje vertelde ik over brieven die ik kreeg en het afsluiten van mijn verzekering. Maar vandaag kreeg ik een nieuwe brief van de overheid. Dit keer over het aanvragen van zorgtoeslag.

Erg verrassend was de brief helaas niet. Het begon namelijk met de zin: ‘Binnenkort word je achttien jaar.’
Dit leek mij een beetje een overbodige conclusie. De volgende overbodige conclusie kwam twee zinnen daarna. Eerst werd verteld dat ik dan verplicht ben een zorgverzekering af te sluiten. ‘En dat kost geld!’ …

 

Uiteraard was het goede nieuws van de brief dat ik geld kon krijgen van de overheid om een deel van die zorgverzekering te betalen. Ik besloot meteen maar die zorgtoeslag aan te gaan vragen. Helaas was ik hierbij niet zo slim.

Dat ik geen echtgenoot of geregistreerde partner had, wist ik. Maar de volgende vraag, ‘Wonen er mensen bij u in huis?’ beantwoordde ik met een braaf ‘ja’. Uiteraard wonen er mensen in mijn huis. Mijn zusje woont hier, mijn vader, mijn moeder… Leek me meer dan logisch.
Vervolgens krijg ik een waslijst van vragen over wat voor een mensen er dan in mijn huis wonen. Na ongeveer vijf vragen kom ik tot de conclusie dat er iets niet klopt. Ik kan nergens invullen dat ik bij mijn ouders in huis woon. Dus ik roep mijn moeder erbij.
“Waarom heb je ingevuld dat er mensen in je huis wonen?”
Ik kijk haar een beetje vreemd aan. “Ik woon hier toch zeker niet alleen?
“Ja, maar jij woont in mijn huis. Jij hebt geen eigen huis.”
“Dat is toch niet te vraag? Ze vragen toch of er iemand bij me in huis woont?” zeg ik dan.
“Het is toch niet jouw huis,” antwoordt mijn moeder.
“Ik woon hier toch?!”
Nee, zo lijkt het niet te werken. Als je gevraagd wordt of er nog andere mensen in je huis wonen, dan is het antwoord gewoon ‘nee’.

 

Bijzonder allemaal.

 

Door JPB-journaliste Lisette.

 

Foto: Kiwi Flickr


webpart_bannerlist
 
Cookies | Denk mee | Contact | Colofon | Proclaimer | print deze pagina